Relacja, w której zachodzi zmiana

Zgodnie z podejściem skoncentrowanym na osobie, człowiek posiada naturalną zdolność do rozwoju. Aby jednak mogła się ona uruchomić, potrzebne są określone warunki relacyjne. Carl Rogers (twórca podejścia) opisał je jako sześć warunków koniecznych i wystarczających dla zmiany terapeutycznej. Nie są one technikami ani interwencjami, lecz jakościami relacji. Ich znaczenie polega na tym, że tworzą przestrzeń, w której osoba może pozostawać w kontakcie z własnym doświadczeniem, rozpoznawać swoje potrzeby i stopniowo je integrować. […]

Spotkanie terapeutyczne w podejściu skoncentrowanym na osobie

Terapia w podejściu skoncentrowanym na osobie zaczyna się tam, gdzie aktualnie jest klient. Nie wymaga przygotowania, jasnego celu ani umiejętności mówienia „we właściwy sposób”. Punktem wyjścia może być to, co w danej chwili jest najbardziej obecne. Rytm spotkania wyłania się z bieżącego doświadczenia klienta i rozwija się w tempie dla niego możliwym. Spotkania mają formę rozmowy, która opiera się na uważnym kontakcie i obecności. Terapeuta podąża […]

Skuteczność podejścia skoncentrowanego na osobie

Terapia w nurcie skoncentrowanym na osobie bywa określana mianem „tylko rozmowy”, często z sugestią, że jest mniej skuteczna niż inne podejścia, w szczególności bazujące na dowodach. Chciałbym zatrzymać się przy tym, co właściwie oznacza skuteczność i jak różnie może być ona rozumiana w zależności od potrzeb, osobowości i momentu życia danej osoby. Podejście skoncentrowane na osobie nie jest propozycją uniwersalną ani zadaniową w swoim charakterze. Opiera się na innym rozumieniu […]

Dlaczego zmiana jest możliwa

Podejście skoncentrowane na osobie (ang. person-centred) to nurt wchodzący w skład psychologii humanistycznej, stworzony w połowie ubiegłego wieku przez Carla Rogersa. Zgodnie z założeniami podejścia, trudności psychiczne są efektem funkcjonowania w warunkach, które wymagają od człowieka zaprzeczania własnemu doświadczeniu. Innymi słowy, to co z zewnątrz bywa opisywane jako opór, unikanie czy niedostosowanie, z perspektywy Rogersa jest postrzegane jako próba adaptacji. W tym sensie problem nie polega na tym, że „coś w człowieku nie działa”, lecz na tym, […]